De duurzame hoax 2030

“Hoe ziet Leiden er in 2030 uit?” Vraagt Gemeente Leiden zichzelf af. De gemeente wil een duurzame en leefbare stad creëren met Duurzaam2030. Het is alleen jammer dat dit plan totaal onrealistisch en slecht onderbouwd is. Sowieso is het klimaatdebat tegenwoordig meer een politieke discussie in plaats van een wetenschappelijke. Allereerst even een opsomming van feiten omtrent het klimaat en CO2, aangezien CO2 volgens veel kenners en meepraters de grootste boosdoener is van alle ellende op de wereld.

Feiten
Feit 1: het klimaat verandert en dat doet het al sinds het onstaan van de Aarde, het klimaat is geen statisch gegeven.
Feit 2: CO2 is een broeikasgas
Feit 3: Het aantal particles CO2 in de atmosfeer stijgt sinds wij het meten.
Feit 4: Officiële CO2 metingen begonnen pas in de jaren 50 op Hawaii, daarvoor zijn het allemaal schattingen.
Feit 5: Het aantal ppm ligt nu om en nabij de 400
Feit 6: In de geschiedenis van de aarde is de CO2 concentratie op één van zijn laagste punten.
Feit 7: In het Cambrian lag het volgens moderne schattingen om en nabij de 7000 ppm.
Feit 8: In het Jura lag het volgens schattingen op ongeveer 2500 ppm.
Feit 9: De gemiddelde wereldtemperatuur lag in de geschiedenis van de aarde tussen de 10 en 25 graden. We zitten nu in een koude periode. De aarde is nog aan het herstellen van de laatste ijstijd.
Feit 10: het aandeel van CO2 op het klimaat is minimaal.

Schatting van de CO2 concentratie tegenover fluctuatie van de temperatuur en het percentage van de wereld dat onder water stond

Schatting van de CO2 concentratie tegenover fluctuatie van de temperatuur en het percentage van de wereld dat onder water stond

Duurzaam 2030 lijkt op het eerste gezicht een goed plan. Maar lees je verder, dan gaat het voornamelijk om het subsidiëren van het isoleren van woningen en de automobilist uit de stad pesten, gebaseerd op totaal onrealistische plannen en aannames. En dan lees je bijvoorbeeld tussendoor: “zonnepanelen: let op, voor zonnepanelen kunt u alléén een lening aanvragen, deze worden niet gesubsidieerd. “ Gemiste kans, juist daarin zou ook geïnvesteerd kunnen worden naast het isoleren van woningen. Maar beter is op dat punt om de marktwerking zijn werk te laten doen, in de toekomst zal zonne-energie vele malen efficiënter en goedkoper zijn, dat is voor nu geen taak van de overheid.

“Stevige ambities moeten ervoor zorgen dat er in 2030 (ten opzichte van 1990) 40 procent minder CO2 wordt uitgestoten.”
Hoe wil je de precieze uitstoot van CO2 meten? Dat valt ook niet precies vast te stellen. En daarbij is de CO2 in de atmosfeer grotendeels in een cyclus, niet alle uitstoot is direct nieuwe CO2 in de atmosfeer. Bijvoorbeeld bij het voedsel dat wij eten vergeten wij al snel dat diezelfde planten ook CO2 uit de atmosfeer opnemen. Verder had daar beter kunnen staan: “…40% minder gif wordt uitgestoten”, of “…40% minder diersoorten op de rode lijst staan”, of “…40% minder daklozen in Leiden zijn”, “…40% meer groen in Leiden is”, of “…40% meer schoner water en lucht is”. Dat zijn stuk voor stuk realistischere plannen en minder gebakken lucht. CO2 is geen gif.

Kritiek vanuit rekenkamercommissie
Niet alleen een normale burger die dit plan leest stuit op zaken die niet kloppen, ook de rekenkamercommissie heeft stevige kritiek geuit op Duurzaam2030. Dit rapport is hier te lezen.
Zaken die de rekenkamercommissie o.a. aankaart zijn het gebrek aan kwantitatieve informatie om resultaten in beeld te brengen, ontbreken van streefwaarden, doelen en streefwaarden die niet aan elkaar te verbinden zijn én de grote verschillen in kosteneffectiviteit van de te financieren maatregelen.

Onrealistische doelstellingen
Nog een paar voorbeelddoelstellingen uit duurzaam2030:

• Minder autoverkeer door fietsbeleid;
• Minder autoverkeer door bevorderen van OV-gebruik;
• Efficiëntere verplaatsingen door schonere en zuinigere voertuigen, gebruik alternatieve brandstoffen/elektriciteit.
• Milieuzone voor vrachtverkeer;
• Stimuleren van duurzame initiatieven vanuit de samenleving.
• De gemeente Leiden heeft een groot gedeelte van haar wagenpark duurzamer gemaakt door over te schakelen op 100 procent elektrische scooters en bestelauto’s.

Dit soort teksten doen het altijd leuk op papier, maar zijn in feite slecht te realiseren. Milieuzones zijn gebleken niet effectief te zijn en met elektrische vervoersmiddelen verplaats je alleen het probleem naar elders, want die stroom wordt alsnog grotendeels opgewerkt met energie uit kolen, gas en olie. En hoe wil men het OV-gebruik bevorderen? De enige manier hoe dat voor elkaar te krijgen is het OV gratis te maken of auto’s zodanig van de weg te pesten. Maar niemand zit te wachten op dagelijks met het OV te moeten reizen met al haar vertragingen, soms vervelende medegebruikers en de smerige stoelen. Dit wordt al decennialang landelijk eens in de zoveel tijd geprobeerd en is nergens effectief. Men moet reizen hoe hij of zij wil, het is geen taak van de overheid te bepalen hoe men reist. Natuurlijk is het idee goed om, als markt, te investeren in elektrische vervoersmiddelen, maar dan moeten wij eerst zorgen dat al onze elektriciteit uit duurzame bronnen zoals zonne- en kernenergie komt en eventueel in de toekomst uit kernfusie en andere nieuwe bronnen.

Realistische oplossingen
De gemeente kan de CO2 hype beter voorbij laten gaan en duurzaam2030 direct afkappen, het is een tunnelvisie op CO2 uitstoot die wordt gedomineerd door politieke kwesties en waarvan onduidelijk is wat het precies in de toekomst gaat brengen en Duurzaam2030 is zelfs door de rekenkamercommissie stevig bekritiseerd, dus zelfs al geloof je in het CO2 verhaal is dit plan totaal niet realistisch. Om een duurzame en leefbare stad te creëren kan de gemeente de 5.800.000 euro beter besteden aan veiligheid, de zorg, lastenverlichting en misschien wel het groener maken van de binnenstad, dan investeer je in zaken waar de Leidenaar direct wat aan heeft.

Geschreven door een beleidsmedewerker van Groep Kok